ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ

  •   Κοκκινοσκουφίτσα-1    

 

Του Σπύρου Καμπιώτη

 Οι ΚΟΚΚΙΝΌλυκοι και οι …….σκουφίτσες

………………………………………………………… Ο λύκος έφτασε πρώτος στην καλύβα που έμενε η γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας. Στάθηκε μπροστά στην πόρτα και χτύπησε.
– Ποιος είναι; ακούστηκε από μέσα η φωνή της άρρωστης
γυναίκας που βρισκόταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι της.
– Είμαι η Κοκκινοσκουφίτσα, γιαγιάκα!, απάντησε ο λύκος.

Γεγονότα και δηλώσεις, ως παρακαταθήκη μνημονικού ίχνους στις ……… σκουφίτσες από τους ΚΟΚΚΙΝΟλυκους.

– «Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…» (Ρεπούση)

-¨Αναγνωρίζουμε τον πόνο των Ποντίων, αλλά δεν πρόκειται για γενοκτονία¨ (Φίλης)

– ¨Εμείς, όλοι κι όλες στα σχολεία μας –νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια, μαθητές, δάσκαλοι και καθηγητές, γονείς και κάθε εμπλεκόμενος στην εκπαιδευτική διαδικασία– δίνουμε το σύνθημα: κανένας πρόσφυγας μόνος του, κανένα παιδί αφημένο στην τύχη του!¨ (Φίλης)

-«Δεν σημαίνει όμως ότι επειδή η Ορθόδοξη Εκκλησία επιτελεί ένα σημαντικό, κοινωνικό έργο το οποίο αναγνωρίζουμε ή ότι η Ορθοδοξία έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του ελληνισμού, ότι πρέπει τα παιδιά να διδάσκονται ορθόδοξη κατήχηση». (Ρεπούση)

– Είναι Μιλιταριστικός ο συμβολισμός της στρατιωτικής παρέλασης (για την 25 Μαρτίου). (Ρεπούση)

– ¨Η επανάσταση ξεκίνησε όχι από τους ηρωικούς αρματολούς και κλέφτες (αντίθετα αυτοί και μέσα στον Αγώνα πολεμούσαν σαν μισθοφόροι για αμοιβή και λάφυρα)¨ (Δήμου)

– …………………………………….

– «Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος είναι τεράστιο, μεσομακροπρόθεσμα μπορεί να ωφεληθεί η Ελλάδα από την ενσωμάτωση ανθρώπων (μετανάστες/έποικους) που θέλουν να μπουν στην κοινωνία, να εργαστούν, να ενσωματωθούν» (Ξυδάκης).

– «O άνθρωπος του μέλλοντος θα είναι μικτής φυλετικής καταγωγής. Οι φυλές και οι τάξεις του σήμερα θα εξαφανισθούν σταδιακά λόγω της εξάλειψης του χώρου, του χρόνου και της προκατάληψης. Η ευρασιατική-νεγροϊδής φυλή του μέλλοντος, όμοια στην εμφάνιση της με τους αρχαίους Αιγύπτιους, θα αντικαταστήσει την διαφορετικότητα των λαών και την διαφορετικότητα των ατόμων. (Kalergi)
Προς τιμήν του Καλέργη για τα ¨οράματά του¨ τις θεωρίες και επιδιώξεις του, καθιερώθηκε ευρωπαικό βραβείο με την επωνυμία ¨ευρωπαικό βραβείο Coudenhove-Kalergi ¨. Το βραβείο απονέμεται ανά διετία σε ηγετικές προσωπικότητες, για την ¨εξαίρετη¨ συμβολή τους στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Αυτό το βραβείο απονεμήθηκε το 2012 στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κ. Herman Van Rompuy .
Από το 2000, μεταξύ των νικητών του βραβείου συγκαταλέγονται η Καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Angela Merkel (2010) και ο Πρόεδρος της Λετονίας Vaira Vike-Freiberga, (2006).
Βεβαίως από το Μάρτη δεν μπορεί να λείπει και η …… σαρακοστή. Το 1980 με το συγκεκριμένο βραβείο τιμήθηκε και ο ………. αξιότιμος πρόεδρος της Ελλάδας κος Κων/νος Τσάτσος (https://el.wikipedia.org/).

– Διευκρινιστική εντολή υπουργού παιδείας «Κανένας μητροπολίτης δεν θα μιλάει στα παιδιά και να ελέγξετε τι έχουν κάνει όσοι έχουν επισκεφθεί τα σχολεία μέχρι σήμερα. Αν έχουν κάνει ομιλία ή κατήχηση». (Φίλης)

– Στο 79ο νηπιαγωγείο των Σεπολίων γιόρτασαν το μπαϊράμι και έβαλαν τα ελληνόπουλα να προσκυνήσουν τον Αλλάχ (eglimatikotita.gr)
————————————
Διευκρινιστικές ορολογίες, παρατηρήσεις, γεγονότα

-Μετανάστης: ο εξ ενός τόπου είς άλλον μεταναστεύσας, μετοικήσας, μέτοικος, ξένος. (Δημητράκου, 1964)

-Μεταναστεύω: μετοικώ, αποικώ εις άλλην χώραν, εγκαταλείπω τόπον τινά και μεταβαίνω εις άλλον. Εκφεύγω, απομακρύνομαι. (Δημητράκου, 1964)

-Μετανάστευση: Διακρίνεται σε Ατομική ή ομαδική και ονομάζεται η μετανάστευση όπου μεμονωμένα άτομα ή ομάδες εγκαταλείπουν τον τόπο τους και εγκαθίστανται σε κάποιον άλλο (www.apodimos.com). Από το 1539 o Juan Antonio Vittoria στο Πανεπιστήμιιο της Salamanca διατύπωσε ανάμεσα σε άλλα και το δικαίωμα του μεταναστεύειν (ΚΕΜΟ, 2004, σ. 41). Σύμφωνα με αυτό, από την μια πλευρά, το άτομο έχει το δικαίωμα να φύγει από το κράτος που είναι πολίτης. ενώ από την άλλη πλευρά ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΕΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΠΙΘΥΜΕΙ, διότι τα κράτη έχουν την αποκλειστική αρμοδιότητα να ελέγχουν την είσοδο και εγκατάσταση ατόμων, τα οποία δεν είναι πολίτες τους ή δεν έχουν τη δική τους ιθαγένεια, στο έδαφός τους (ΙΜΕΠΟ, 2007, σ. 9). Επίσης σύμφωνα με τον Τσαούση, η σύγχρονη μετανάστευση, αναφέρεται στη ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ενός ατόμου ή ενός κοινωνικού συνόλου (Μουσούρου, 2003, σ.16). Τέλος, σύμφωνα με το αν είναι καταγεγραμμένη η μετανάστευση από τις επίσημες αρχές ή όχι διακρίνεται σε νόμιμη ή παράνομη / «λαθρομετανάστευση») (ΙΝΕ / ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, 2003, σ. 13). (Ζολώτα, 2010)

Πρόσφυγας
Ως πρόσφυγας χαρακτηρίζεται το άτομο που μετακινείται εξαιτίας διώξεων ή άσκησης βίας (ΕΚΚΕ, 2008, σ. 7). Επίσης, σύμφωνα με τον Τριανταφυλλίδη, ως πρόσφυγας ορίζεται αυτός που αναγκάζεται ή εξαναγκάζεται να εγκαταλείψει την πατρίδα του ή τον τόπο της μόνιμης κατοικίας του και να καταφύγει σε μια ξένη χώρα ή στη χώρα της εθνικής του προέλευσης (www.greek-language.gr). Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, πρόσφυγας είναι το πρόσωπο που έχει σοβαρούς φόβους ότι καταδιώκεται για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, λόγους εθνικότητας, γιατί συμμετέχει σε μια κοινωνική ομάδα, ή έχει μια πολιτική θέση, βρίσκεται έξω από τη χώρα του και δεν μπορεί να επιστρέψει γιατί κινδυνεύει. Ο πρόσφυγας εγκαταλείπει τη χώρα του γιατί κινδυνεύει και απειλείται με διωγμό και δεν μπορεί να επιστρέψει ασφαλής στη χώρα του. (www.dolceta.eu) (Ζολώτα, 2010).

-Εποικος: Με τον όρο «έποικος» αναφέρεται το άτομο που εγκαθίσταται μόνιμα σε περιοχές έξω από τον εθνικό του χώρο, οι οποίες είναι ήδη κατοικημένες από άλλους. Η εννοιολογική διαφορά από τον όρο «μετανάστης» ή «μέτοικος» είναι ότι ο έποικος αποφασίζει τη μετεγκατάστασή του με δική του πρωτοβουλία, χωρίς δηλαδή να πιέζεται από εξωτερικές συνθήκες. Γενικά έποικος είναι κάποιος που ζει σε χώρα διαφορετική από την πατρίδα του από δική του επιλογή, χωρίς δηλαδή να έχει εξαναγκαστεί να εγκαταλείψει την πατρίδα του για οποιοδήποτε λόγο.

-Αποικος: Αυτό που διαφοροποιεί από τον άποικο από τον έποικο είναι ότι ο άποικος μεταφέρει μαζί του το σύστημα διακυβέρνησης, τη θρησκεία και τα λοιπά έθιμα της πατρίδας του, έχει πάντα επαφή με το μητροπολιτικό κέντρο και δε σχεδιάζει την ενσωμάτωσή του με τους λαούς που συναντά επί τόπου. Ο ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ είναι πάντα ΟΜΑΔΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ).

-Ξεριζωμός: η βίαιη απόσπαση, ο διώγμός από τις πολιτιστικές ρίζες (σημ. συγγραφέα και όχι μόνο)https://el.wiktionary.org/ Ο Ξεριζωμός (κατά Σταφυλίτη, 1992) αναφέρεται μόνο στις εξής λέξεις το ξερίζωμα, το ΞΕΚΛΙΡΙΣΜΑ.
(Σε αυτό το σημείο ο συντάκτης του παρόντος άρθρου συνάντησε μία δυστοκία και εν γένει δυσκολία στην έντυπη αλλά και την ηλεκτρονική βιβλιογραφία για την εννοιολογική προσέγγιση του όρου. Διακρίνεται καθαρά μία αποφυγή ή αποστροφή, προσέγγισης του όρου !!!!!!!, λες και οι συγγραφείς ακουμπούσαν τον όρο με επιφύλαξη, φιδολότητα ή και καθόλου. Πολυδιαφημισμένοι γλωσσολόγοι και καθηγητές ΑΕΙ, αλλά και εκδοτικοί οίκοι κρατούν αποστάσεις !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

– Διεστρέβλωση: Είναι η σκόπιμη παρουσίαση μιάς κατάστασης ή ενός γεγονότος με αλλοιωμένη μορφή από εκείνη της πραγματικής.

Ετσι λοιπόν
Αλλο πρόσφυγας, άλλο μετανάστης, άλλο εποικιστής, άλλο αποικιστής, άλλο ……….. μπουκαδόρος. Μη συγχίζουμε λοιπόν ή σκοπίμως διαστρεβλώνουμε και ταυτίζουμε πράγματα που δεν είναι όμοια. Με εξαίρεση τους πρόσφυγες της Συρίας, Ολοι οι άλλοι δεν είναι στην κατηγορία του πρόσφυγα. Η σπέκουλα, η προπαγάνδα, η διαστρέβλωση, η ανομία, ο ετσιθελισμός, η επιβολή, ο φόβος, η παράβαση συντάγματος και νόμων ΔΕΝ ΕΧΕΙ τελειωμό. Ας ελπίσουμε πως κάποια στιγμή θα ορθώσουν το ανάστημά τους κάποιοι δικαστικοί λειτουργοί ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ. Σε κάθε περίπτωση, το παραμύθι συνεχίζει και λέει πως ………

«Έφαγα με την ψυχή μου!, είπε ο λύκος και χάιδεψε τη φουσκωμένη του κοιλιά. Δεν μπορώ να κουνηθώ από το βάρος, θα κάτσω για λίγο στο κρεβάτι να χωνέψω κι’ έπειτα θα φύγω».
Σκεπάστηκε με τις κουβέρτες και δεν άργησε να τον πάρει *ο ύπνος.
Ένας κυνηγός που περνούσε έξω από την καλύβα, άκουσε το δυνατό ροχαλητό του και πλησίασε να δει τι συμβαίνει. Από το τζάμι του παραθύρου, είδε τότε το φοβερό λύκο.
Πω… πω!, είπε με το νου του. Φαίνεται πως έφαγε τη γριούλα και κοιμάται για να χωνέψει!».
Μπήκε όσο πιο αθόρυβα μπορούσε από την ανοιχτή πόρτα, πλησίασε το κρεβάτι και με το όπλο του πυροβόλησε τον κακό το λύκο στο κεφάλι και τον σκότωσε. Πήρε τότε ένα ψαλίδι και έσκισε τη φουσκωμένη του κοιλιά. Και τότε… είδε να βγαίνουν από μέσα ολοζώντανες η γριούλα και ένα κοριτσάκι. Τις γνώριζε και τις δύο. Ήταν η Κοκκινοσκουφίτσα και η γιαγιά της.
Η Κοκκινοσκουφίτσα αγκάλιασε με χαρά τη γιαγιά της.
– Πόσο πολύ φοβήθηκα!, της είπε.
– Κοκκινοσκουφίτσα μου, μας ξεγέλασε και τις δυο ο λύκος,
της είπε συγκινημένη η γριούλα. Ευτυχώς που βρέθηκε αυτός
ο καλός κυνηγός και μας γλύτωσε.
Ευχαρίστησαν και οι δυο τον κυνηγό και του διηγήθηκαν τι ακριβώς είχε γίνει.
– Το φταίξιμο είναι δικό μου, είπε η Κοκκινοσκουφίτσα. Η
μανούλα μου με συμβούλεψε να μην μπω μέσα στο δάσος μα
δεν την άκουσα.
Ο κυνηγός της χάιδεψε το ξανθό κεφαλάκι.
– Είσαι μικρή ακόμα Κοκκινοσκουφίτσα, της είπε, και πρέπει
ν΄ ακούς τις συμβουλές της μανούλας σου και των πιο μεγάλων.
– Δεν θα το ξανακάνω, του υποσχέθηκε η Κοκκινοσκουφίτσα (διαδικτυακά χ. Σ).

ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail